Zoeken in deze blog

zondag 23 juli 2017

Perfect blogchallenge: week 2 & 3




Vorige week liet ik de challenge en het bloggen afweten. Ik begon de tweede week nochtans vol goede moed, erger nog ik keek er naar uit: een week yoga, iets wat ik al langer wou proberen. Ik ga er niet te lang over uitweiden,  dit bericht moet immers gaan over week 3.
Laten we zeggen dat ik de yoga één dag geprobeerd heb en die eerste dag bijna tot een goed einde heb gebracht. Met de kinderen in bed was ik 20 minuutjes bezig toen de middelste zoon - de grootste reden van ons slaaptekort - voor de eerste keer de trap afstormde, met een of ander doorzichtig excuus om zijn bed te verlaten. Mijn innerlijke rust die ik met veel moeite had opgebouwd was prompt weg. Laten we stellen dat ik die niet heb teruggevonden. Ook niet nadat ik Cas - wakker geworden door Lot - opnieuw moest gaan neerleggen en niet nadat ik Lot nog twee keer extra naar boven heb gestuurd.

Het plan om er de volgende dag terug aan te beginnen ging verloren ergens in de drukte van de avond.

Ik neem hier vooral uit mee dat ik weinig momenten heb waarin ik tot volledige rust kan komen en dat er geen plekje hier in huis is waar ik dit kan opzoeken. Werk aan de winkel?


Tot de orde van de dag: week 3, de week waarin we uitgestelde en hatelijke karweitjes onder handen zouden nemen.

De eerste dag startten we vol goede moed met het uitruimen van onze onafgewerkte kamer. Deze is volgestouwd met speelgoed, kinderkledij en afgedankte hebbedingen. Duidelijk nog in de flow van de eerste week sorteerde we de herbruikbare goederen voor de rommelmarkt en de kringloop of later gebruik. Vanzelfsprekend leverde dit ons ook een ritje naar het containerpark op.

De dag erop maakte ik eindelijk een afspraak bij Kind en Gezin voor de jongste. Schandalig genoeg hadden we dit na onze gemiste afspraak van meer dan een half jaar geleden nog niet gedaan.

Dag drie nam ik mijn kleerkast onder handen. Benieuwd hoe lang het deze keer duurt vooraleer alles weer overhoop ligt.

De vierde dag poetste ik de ramen. Een hatelijk klusje. Al moet ik zeggen dat het met water en azijn me het al veel beter bevalt.

Dag vijf spendeerde ik buiten. Ik wiedde het onkruid in de moestuin, in de serre en achteraan op het terras. Dat laatste neemt meestal ook wat tijd in beslag, maar nu nam ik het me zeer gemakkelijk en goot ik wat goede scheuten azijn tussen de voegen. Op het einde verplichtte ik mezelf tot een half uurtje rust in de hangmat, met boek. Heerlijk!

De zesde dag reorganiseerden we de bureau/werkplek. Omdat ook mijn naaimachine met stoffen en fournituren incluis daar her en der verspreid liggen was dit een hels karwij. Hierna kon ik nog het onkruid, ros van de azijn, tussen de voegen gaan uitvegen.

De laatste dag spendeerden we 'en famille' en gingen op wandeltocht in Meerhout. Tijd buitenhuis, met elkaar, geen hatelijk klusje wel iets wat te weinig aan bod komt.

Ik had er meer van kunnen maken deze week, maar ...

Afbeeldingsresultaat voor loesje klusjes

zaterdag 22 juli 2017

Cicero



Vorige maand - of is het ondertussen al twee maanden ? - geleden volgde ik bij Cas en Nina een workshop Cicero. Omdat Deborah een kei is in de omkeerbare versie wilde ik graag weten hoe zij dat proper en netjes doet. You better learn from a master...




De gecombineerde stofjes waren het eerste duo dat mijn aandacht trok toen ik in de stoffenkast op zoek ging naar geschikte stofjes voor de colorblocking. Al leek het me nogal gedurfd. De twijfel was er en de twijfel bleef. Mijn omgeving deed weinig om de onzekerheid weg te nemen. Als duo werden ze verenigd en bleven ze samen liggen tot de dag van de workshop. Omdat meester De Vos, mijn leerkracht in het zesde leerjaar, zei dat we niet mochten terugdeinzen voor twijfel en altijd voor de eerste ingeving moesten gaan ging ik ervoor.







Een euvel was mijn lockmachine. Een van de draden brak ongezien - bijna op het eind -, waardoor lostornen voor mij geen optie meer was. Ik lockte het geheel nogmaals. Op zich was het nu opgelost, al zorgde dit ervoor dat mijn gecoloredblockte panden niet goed op elkaar aansluiten.


Dit kleinigheidje - nee, ik lig hier niet van wakker! - laat ik alleszins niet aan mijn hart komen. Ik ben verliefd op het resultaat.






Stof: Rino's - Poppy - Pieke Wieke
         Driehoeken - Lillestoff - Cas en Nina

         Boordstof - De stoffenschuur


woensdag 12 juli 2017

Jungle fever

Dat jungle-gedoe in naailand - je weet wel die stoffen met de bladeren van de monstera, palmen, ed. Ze waren eerst niet aan mij besteed. "écht niet!" dacht ik. "Too obvious". "Hetzelfde als luipaardprint."



Zonder het door te hebben werd ik gemanipuleerd door de  mening van het welbekende naaiend Vlaanderen. De ene na de andere prachtige creatie met tropische bladeren vulde mijn scherm. Langzaamaan begon ik meer overtuigd te geraken en klikte ik voorzichtig de links van webshops aan die deze stoffen verkochten. Een hoge verkoopsprijs zorgde gelukkig voor terughoudendheid. Tot ik dit stofje aan een buitenkans kon kopen bij Kersenpitje. Eén meter, daar kon ik zeker een truitje uitkrijgen!

Een trui werd het niet, wel een kleedje dat al zo'n vier jaar op de naaiplanning stond.

Een aanrader trouwens dat kleedje: Supersimpel. Superzomers.



In het boek van Singer, bedoelt voor katoen met rits. Uitgevoerd in tricot zonder rits. Love it!




De bandjes zullen nog wat korter gemaakt worden om een ultiem draagcomfort te verzekeren, maar dit kleedje komt zeker de kast uit. Daarbij denk ik dat er opvolging verzekerd is. Zo maak ik er nog!




Stof: Kersenpitje
Patroon: Zomerjurk - Singer

dinsdag 11 juli 2017

Superhero cat!

Het stofje waarin ik deze outfit maakte stal onmiddellijk mijn hart. De afwerking - de mouwboorden - liet meer dan een maand op zich wachten. De outfit belandde zelfs twee keer in de kast van de kinderen. Geheugen. Zeef! Eindelijk helemaal af. Nog steeds vind ik dit stofje even geweldig!


Om meer uit de gekochte afmeting te krijgen - en ook als extra uitdaging voor mezelf - verknipte ik de patroondelen in vlakken en voegde ik een grijze sweater toe. Een mooie oefening om alles op elkaar te laten aansluiten. Ik ben ook best tevreden over het resultaat.








Als je ook fan bent van het design wil ik je er zeker bij vertellen dat het superzacht aanvoelt. Het lijkt me heerlijk om te dragen. De zoons zijn eveneens fan. Last minute maakten ze er zelfs ruzie om. Ongeduldig wachtte Lot tot de foto's van de grote broer getrokken waren om daarna in zijn voetsporen te treden. Hij had het er zelfs voor over om zichzelf uit te kleden, wat meestal niet zo'n evidentie is.


Al serieus karakter vrees ik dat Lot gewonnen heeft en zich de outfit zal toe-eigenen, al lijkt hij op klein duimpje in de zondagse jogging van de reus. Als zijn overwinning een feit is kan hij hier zeker ingroeien en komt hij hier nog twee jaar mee toe.







Als je fan bent en nog twijfelt kan ik je er nog bijvertellen dat het stofje in solden staat bij kersenpitje, hierzo, bij de sweats.

Patroon: Ottobre
Stof: Kersenpitje

zondag 9 juli 2017

A Mini minsgame



Een paar weken terug toverde mijn facebookfeed een oproep van Miss Pixie tevoorschijn. Ze zocht mensen om deel te nemen aan de 'perfect-challenge'. Geinspireerd en gemotiveerd door Karen Damens recente tv-programma schreef ik me zonder veel nadenken in.
In de loop van deze maand krijgen we iedere week een andere uitdaging. Iedere uitdaging zou ons dichterbij het 'perfecte' leven moeten brengen: een ontspannen, gelukkig en energievol leven...

De allereerste challenge is een mini minsgame aka een klein minimalistisch 'spelletje'. De bedoeling is dat je jezelf gaat 'ontspullen'. Op dag een doe je één item weg, op dat twee doe je er twee weg, en zo verder...

'Ontspullen' is ondertussen een modewoord geworden. je kan er niet meer omheen. De minimalistische trend steekt steeds vaker op verschillende hoeken in je leven de kop op. Ik ben er van overtuigd dat minder je gelukkiger maakt. Mij toch in ieder geval. Chaos bezorgt mij onrust. Uitpuilende kasten, dingen dat niet meer terug op hun plaats geraken of van begins af aan geen eigen plaats vinden hebben een nadelige invloed op mijn functioneren. Anderzijds ben ik iemand die niet gemakkelijk 'nee' zegt tegen het afdankertje van een vriendin of familielid. Ik kan er altijd wel een functie voor bedenken. Een functie meestal in mijn brein blijft hangen. 'Nee', zeggen is voor mij een leerpunt, net zoals het idee dat een reserve-item geen kwaad kan. En dat kan geen kwaad, toch niet als je een kinderloos koppel bent wonende in een paleis met oneindig veel opruimmogelijkheden - en liefst ook een paar huishoudsters die de plaatsen van de items kunnen onthouden.

Dingen op z'n plaats, niet teveel spullen - hoe moeilijk ook- deze mini minsgame leek op mijn lijf geschreven, en nodig.

Op dag één ontdeed ik me van een messenhouder die al een half jaar leeg op de dampkap stond. Ik hield hem bij omdat ik misschien de messen er terug wou in zetten. Who am I kidding? Die messen zitten goed in de schuif. Op de kast toont rommeliger.

Oh en ik verloor ook mijn smartphone op deze eerste dag, maar dat kan ik moeilijk meetellen. Het ding werd trouwens ondertussen al vervangen door een meer recent exemplaar.



Op dag twee rommelde ik het speelgoed van de kinderen en sorteerde ik de kapotte items er uit. En ik deed nog een houdertje weg van Feliway, een feromonenverstuiver voor katten. Het laatste gebruik is terug te vinden in onze vorige woning, in 2011. Het was ene poging om onze psychotische kat terug op spoor te krijgen. Dat lukte niet trouwens...


De derde dag ontdeed ik me van een stapel tijdschriften die ik bijhield omdat er een interessant artikel in staat, omdat ze tot nu toe ongelezen bleven en andere redenen die ik me niet herinner.
Een haarborstel - versleten- die ik bijhield als reserve. En dan mijn geliefkoosde sandalen. Drie jaar oud. Zitten heerlijk en zagen er in hun propere staat erg mooi uit. Ondertussen zijn ze niet om aan te zien en komt de zool los. Ze werden nog gedragen in de (moes)tuin. Nu niet meer dus...



Dag vier gooide ik mijn oude succesvolle zwangerschapstesten weg. Wat houdt een mens dat ook bij? Ze kwamen gezond en wel ter wereld en blijven even levendig. 
Een Dymo waarvan ik al een half jaar hoop dat hij miraculeuzerwijze opnieuw zal werken. Een zeepje dat nooit geopend wordt en wat versleten handdoeken.



Dag vijfging ik opnieuw neuzen tussen de kinderspullen en ik vond een aantal dozen en verpakkingen terug die zij - of het ouderpaar - bijhielden omdat er kinderhelden op staan. De dingen dienen nergens voor, dus weg ermee! Ook een aantal kleur- en spelboekjes vonden hun weg naar de papiermand. Waterbalonnen die je niet gevuld krijgt, maar hier ondertussen toch al een tweede zomer staan.... Mijn poging om hun ondergoed uit te sorteren was niet zo succesvol. Ik vond slechts één versleten onderbroek. Geursteentjes die niet meer gebruikt worden vulden dag vijf aan.



 Op dag zes werd de badkamerschuif onder handen genomen. Staaltjes van nivea en van Garnier zullen op de rommelmarkt worden uitgedeeld, wat make-up voor de vuilbak, een sluiting voor een ordner, het roxlogo dat hier blijft rondslingeren en een kapotte helikopter.



 Dag zeven tenslotte, een allegaartje van zowel binnen als buiten. Een mand vol kleding voor de rommelmarkt of de kringloop en een zak vol stofresten om te doneren aan SEW 4 NICU. De moestuin gaf me nog  een gescheurde spade en een verwrongen schepje waar ik toch nog mee aan de slag ging, maar moeilijk resultaat mee bereikte. Wat bloempotjes om terug te brengen naar AVEVE, een versleten keerborstel en het cijfer '4'. Zo slingert hier ook ergens een '2' rond, als ik die tegenkom kan ze de andere vervoegen. En tot slot nog twee boeken voor de boekenjagers van Diest. Tot slot nog een potje geurolie dat ik nog eens vulde met een zelfgefabriceerd geurtje dat zijn aroma al lang verloren is.



Ik heb mij vooral ontdaan van kleinigheden en dingen die zowat opgebruikt zijn. Deze week deed me stilstaan bij het idee dat ik me vasthoud aan onbenullige zaken. Het losmaken hiervan is niet altijd even simpel, door de emotionele waarde die ik of mijn kinderen er aan hechten. Het is ook niet altijd eenvoudig om die dingen te zien, vaak gaan ze deel uitmaken van het decor. Je bent ze zo gewoon dat het je niet opvalt dat ze totaal geen nut of plezier meer opleveren. 

Hoe zit dit bij jullie? Zie je jezelf als clean en minimalistisch of heb je eerder zoals ik de neiging om dingen veel te lang bij te houden? Hoe zou jij het er vanaf brengen?

Het is een challenge dus er deden nog een hoop andere deelnemers mee. Benieuwd hoe zij het er vanaf brachten? Hier vind je de lijst met deelnemers terug.

vrijdag 7 juli 2017

Weer zwemweer

Wat ben ik blij met de zomervakantie! V.A.K.A.N.T.I.E, het woord zegt het zelf. Wie is daar nu niet blij mee. Even belangrijk is het woord 'zomer'. Of misschien zelfs belangrijker. Voor mezelf, als persoon met een ieder jaar wederkerende winterdip, is de zomer een belangrijk moment. Warmte, genieten van de buitenlucht, groen en leven, ... Ik heb dit nodig.


Maar ook voor de jongens, of mezelf in relatie tot de jongens is dit belangrijk. Alle moeders zullen zich hierin herkennen: kinderen zijn druk. En hoe meer kinderen, hoe meer drukte. Doe eens een verjaardagsfeestje, je zal niet weten waar je hoofd staat... En dat zijn dan vriendjes, ze houden zich samen bezig. Ik durf te stellen dat het samenbrengen van kinderen, ongeacht het geslacht, die een volledige of gedeeltelijke bloedband delen of kinderen die gehuisvest zijn in dezelfde woning de spreekwoordelijke druk op de ketel enorm kunnen verhogen. De ketel van de ouders. Zijzelf ervaren daar weinig hinder van. 


Daarom: Z.O.M.E.R. Dwing hen naar buiten en zet een emmer water in de tuin. Je zal zien dat je eventjes gerust bent. Of toch tot de ene de andere natter heeft gemaakt dan gewenst en de ene zich daarna gedraagt als vermoorde onschuld.



Kersenpitje stuurde me deze leuke badstof op. Ze werden snel omgetoverd in twee lange zwembroeken. Lang omdat ze zo wat meer bescherming geven tegen de zon en lang omdat één van de zonen een vlekje heeft dat hij liever wil verbergen. Met deze short zitten ze goed voor de zomer én voor de zwemles van volgend jaar!








Stof: Kersenpitje
Patroon: Vlaanderen naait


De boer op!

Toen kersenpitje met dit stofje cadeau gaf moest ik niet lang nadenken over de bestemming. Geïnspireerd door de landelijke print en mijn s...