Zoeken in deze blog

dinsdag 16 februari 2016

Three times is a charm

In mijn vorige post kon je al lezen dat er een toekomstig klasgenootje voor onze kleine Cas geboren werd. Ik naaide al dit leuke kruippakje in elkaar, maar wil nog iets extra toevoegen. Ik ging aan de slag met het patroontje van de droomfabriek (t-shirt met enveloppehals) en het patroon van emma en mona (babylegging). 

Mijn eerste poging mislukte. In de enveloppehals zaten de halsboorden niet ver genoeg... Mijn tweede poging is geslaagd, op een afwerkingsfoutje na. In de binnenkant van de broek nam mijn tweelingnaald niet de volledige rand mee. Stomme fouten die ik eigenlijk niet meer zou mogen maken. Haast en spoed...

Gelukkig zit Cas momenteel in een maatje 56. De kleertjes worden nog gedragen. 

En eigenlijk ben ik wel fan van de haaienoutfit. Staat hem goed! Stiekem toch een beetje blij om de fout. En de binnenkant ziet niemand. 




Van dat poseren word je moe!


De eerste poging waarbij ik onvoldoende aandacht besteedde aan de hals.

Een derde outfit is in de maak. Aan een trager tempo deze keer.

maandag 15 februari 2016

Appeltje rood, appeltje rond

Dit stofje is een van mijn favorietjes. Zoals bij al mijn favorietjes bleef het lang in de kast liggen zonder dat ik er in durfde te knippen. Jammer natuurlijk en ook onnodig want omdat ik dit in solden kon kopen kocht ik er net iets meer van dan gewoonlijk.

De geboorte van een klasgenootje van Cas gaf me een extra duwtje om dit stofje nog eens aan te snijden. Een kruippakje van Kiind in maatje 62. Alleen de drukknoopjes moeten er nog in.






 Ik voegde 'een ei' toe tussen de beentjes, voor een mooiere sluiting.


Dit mooie stofje mag natuurlijk niet ontbreken in de kledingkast van mijn eigen kinderen. Cas kreeg hier reeds een jumpsuit uit. Voor Lot maakte ik een zomers t-shirtje. De knopenbies, waarvan ik hier juichte dat ik het eindelijk door had, lukte niet zoals het moest. Dus maakte ik lusjes als sluiting in plaats van knoopsgaten.







Gedeelde pampermand

Iedere moeder zal dit wel (her)kennen:
Meermaals per dag kijk ik het huis rond en zie ik overal chaos. Vervelend, want ik heb de natuurlijke neiging om zenuwachtig te worden van teveel chaos. Ik neig eerder naar structuur en overzicht. Een hele opgave met drie kinderen in huis.

Gelukkig - je moet de kleine dingen zien - heeft ook de chaos een zekere structuur. In de ochtend zijn het de bekers en de borden, de gemorste melk en de kruimels op de vloer. Een pantoffel in de gang, een andere in de keuken, pyjama's op de grond en verlaten speelgoed her en der. Ook in de vroege avond is er een vaste chaos, eigen aan de twee oudsten. Wederom het speelgoed dat we vergaten op te ruimen, vuile bekers op het aanrecht, sokken op de grond. Ook mama en papa hebben dan aandeel in de wanorde: de vuile vaat dat de afwasmachine niet bereikte, het fornuis met verse gebruikerssporen, waterdruppels op de keukenvloer, ongeopende post op de kast, lege flessen en glazen in het vizier.

Nu ik thuis ben kan de ochtendchaos snel verholpen worden. In de pre-bevallingstijd durfde de wanorde al eens stand te houden tot wij, de bewoners, terug thuis kwamen. Vreselijk om zo aan de avond te beginnen.

Onze nieuwe huisbewoner zorgt, hoe klein hij ook is, voor de meeste rommel. Eigenlijk is het niet eerlijk om hem met de vinger te wijzen want hij heeft hier geen rechtstreekse oorzaak aan. Onrechtstreeks, via mama en papa, dan weer wel. Hij zorgt vooral voor de middagchaos, en de late avond. Het verzorgingskussen op de tafel, al dan niet met een (gebruikte) pamper erop. Een tetradoek in de nabijheid, een dekentje, en nog een tweede. Zijn slaapzak die niet meer terug naar de slaapkamer geraakt is. Zakdoekjes, poepencrème, hydraterende zalf, ...
Zeker na het badje, wat we in de keuken geven, lijkt het hier een post-oorlog tijdperk. Het bad, badolie, thermometer, pampers, vuile kleren en al het verzorgingsgerief sieren de keuken. Het vraagt om nog een laatste inspanning, de late avond opruimactie. Totaal vermoeid en verlangend naar de eigen beddenbak begint - meestal mijn man- aan deze laatste opgave. Het huis kan vervolgens gestructureerd en opgeruimd de nacht in.

De wanorde van de kleinste kan beperkt worden als we al zijn spulletjes in een medium kunnen verzamelen. Op verscheidene blogs zag ik de pampermand passeren.



Op de blog van Noortje Prullemie vond ik een eenvoudige manier om een verdeling in de pampermand te maken, een verdeling die nadien weer verwijdert kan worden.






Nu zitten zijn spulletjes samen in de mand. De pampers aan één kant, de verzorgingsproductjes aan de andere. Handig! En snel om de zaken weer op te ruimen. Zijn badspulletjes verzamel ik in een grote toiletzak die in het (lege) badje opgeborgen wordt.

Frustratie over rommel... Ik? Maar neen gij!




Naaiweekend No.1

FAN-TAS-TISCH! Beter kan ik mijn eerste naaiweekend niet omschrijven. Het is bijna een week geleden en ik geniet nog na, mijn allereerste ...