Zoeken in deze blog

vrijdag 30 oktober 2015

Hier komt de draak

Eerder informeerde ik over het lopende project voor Halloween. Vanmorgen was het dan zo ver. Onze kleuter mocht verkleed de deur uit.

Ik kreeg hem even happy terug thuis. Helemaal vergroeid met zijn cape. Hij wil hem niet meer uitdoen. Project geslaagd dus.

Gisterenavond naaide ik nog snel een groen t-shirtje in elkaar waarop ik een 'buik' vastnaaide in dezelfde gestreepte tricot als bij de benen. Het broekje maakte ik al eerder. Het valt nogal pyjama-achtig uit. Gelukkig heeft het nu een nieuwe bestemming gevonden.












Omdat ik vind dat de cape op zich nogal fel open valt maakte ik een extra sluiting, een kamsnap. Zo kan hij verder gesloten worden en blijft hij zeker dicht. 


Ook aan de binnenkant naaide ik wat extra: ik voegde 'riemen' toe voor de armen. Zo blijft de cape netjes om de armen hangen. Ik naaide bij iedere arm twee velcrosluitingen. 












donderdag 22 oktober 2015

Dure warmte

Een prachtig stofje van Inkalily lag al een paar weken klaar op mijn stoffenkast, samen met een grote lap welnessfleece. Klaar om verwerkt te worden. De paspel zorgde echter voor vertraging. In de eerste plaats omdat ik niet zomaar over ca. 7 m paspel in mijn fourniturenvoorraad beschik en ook omdat paspel instikken niet mijn favoriete bezigheid is. In het verleden heb ik al zo geknoeid met dit touwtje dat ik er ondertussen een kleine aversie van ontwikkeld heb.




Maar zo'n touwtje tussen twee lagen stof geeft het toch altijd wat extra. Het maakt het af, het geeft een mooier resultaat.

Goed, gisterenavond begon ik eraan. De koude nachten staan immers al met één voet over de drempel, een pakje extra warmte is dus welgekomen.




De paspel aanstikken op het katoen verliep heel vlot. Ik had dit echt niet zo lang moeten uitstellen. Ik gebruikte een paspelvoetje, geen noodzakelijkheid, maar het zorgde er wel voor dat ik dicht genoeg bij het koord stikte.



Bij het strijken ging het mis. Ik streek de randen mooi uit en begon vervolgens de fleece erop te spelden. Wat een geklungel! Mijn strijkplank is veel te smal, het gedeelte om mijn strijkijzer op te zetten kadul - dat houdt niets meer. Het moest er gewoon van komen, was het niet nu dan had het wel een volgende keer gebeurd. Toen ik - vor een zoveelste keer- nogal onhandig de fleece over de katoen wou spreiden duwde ik mijn strijkijzer op de grond. Fatale afloop. Het ijzer hangt los waardoor ik de binnenkant van het strijkijzer te zien krijg (daar is het trouwens al kerstmis, flikkerende gensters à volonté).

Onbruikbaar dus...

Ik moet bekennen dat wij amper strijken. Het ijzer wordt alleen bovengehaald tijdens mijn naaiprocessen of wanneer we ons feestelijk moeten kleden. Een nieuw strijkijzer kopen stond echt niet bovenaan mijn wensenlijstje.
Hoewel ik dus zo goed als nooit de rimpels uit mijn kledij haal was ik toch gezegd met een zeer goed - gekregen - stoomstrijkijzer. Vlotjes strijken zonder al te veel moeite. Ik wil dus ook niet minder nu.


Een duur dekentje.




Hopelijk is het lekker warm...





vrijdag 16 oktober 2015

Strike a pose!

Ik schreef gisteren over de te kleine trui die te groot bleek. Op het eerste zicht toch. Ik loste het op door er een boord aan te zetten, doch verloren moeite want het origineel formaal had groot genoeg geweest. 

Het pasmoment vanmorgen was hilarisch.Daarom verdienen ze hier toch ook een plaatsje. Op de eerste foto's kijkt hij nogal argwanend in de lens. Plots lijkt hij er plezier in te scheppen en naar het einde toe wordt het ware model in hem wakker. 

Mama werd verrast, nog nooit toonde hij zulke fiere poses!
















donderdag 15 oktober 2015

De te kleine trui die te groot bleek

Tja, dat kan al eens gebeuren. Zeker als je van patroonmerk verandert. De patronen voor mijn creaties komen meestal uit Ottobre. Ik weet dat deze passen.
Mauro zit net op een kantelmoment tussen maat 92 en 98. De laatste patronen werden bijgevolg in maat 98 uitgetekend.

Vandaag koos ik voor een patroontje uit Knippie. Zeker van mijn stuk - erger nog, niet eens bij nadenkend - tekende ik ook hier maat 98 uit. Bij de afwerking leek de trui me redelijk kort, dus zette ik er nog een extra boord aan. Behalve het verlengen maakt het de trui ook mooier. Het past in het geheel.

Bij het passen lijkt de trui toch wat meer dan 'een beetje' ruim. De extra boord was niet nodig geweest, de mouwen werden nog eens extra omgezoomd, Ach ja, dan gaat hij lekker lang mee :)


Het patroon op zich beviel mij supergoed. Het was lang geleden dat ik nog eens deftig heb moeten nadenken bij het in elkaar naaien van een kledingstuk. De kraag was een uitdaging, maar achteraf bekeken niet zo moeilijk. Soms duurt het gewoon even vooraleer je 'de klik' maakt. Dat was vandaag ook het geval. Ik zag het niet onmiddellijk.

Ik knipte trouwens de kraag en de mouwen met de verkeerde draadrichting. Beginnende zwangerschapsdementie? Een vreemde fout, iets wat me als groentje regelmatig overkwam...


Stofje: Sweaterstof - Zippy Zebra by Poppy
Gekocht bij Pindanutjes
Patroon: Knippie 5, 2015


Mauro ging mee om de knoop te kopen. 
Leuke uitstap al was hij heel erg teleurgesteld 
dat de veritas geen snoepjes verkoopt. 


De kraag, het is eens wat anders in de kledingkast.





Broer maakte alvast een bijpassende tekening




Zowat anderhalve kilo rabarber

Vorig weekend kreeg ik een 'dringend' telefoontje van mijn moeder. Het zou gaan vriezen en er stond nog rabarber in de de tuin.

"Als het gaat vriezen is 'em kapot, dan kan je er niets meer mee doen." 

De veronderstelling dat ik gebaat ben met rabarber die van de vriesdood wordt gered is waarschijnlijk vorige zomer ontstaan. Toen verloste ik haar meermaals van de snelgroeiende plant om het te verwerken in confituur en taarten. Blijkbaar is dit een vanzelfsprekendheid geworden. ...
We weten dus wat ons ieder jaar te doen staat.





Niemand zal het zich beklagen hoor, die rabarber. Vanmorgen toverde ik het immers om tot een lekkere taart. Het vroeg wat werk, het schillen vooral. Voor de taart koos ik voor een easy-peasy receptje.

Je hoeft zeker niet verder te lezen indien je hier een heel mooie en exclusieve taart verwacht. Dit soort baksels is voor moeders die hun kroost graag voorzien van een zelfgemaakte lekkernij tussendoor. Geen toeters en bellen, gewoon lekker homemade.

Het receptje geef ik hieronder weer voor als er nog kinderen zouden zijn wiens moeder voor rabarberheld willen spelen.

Voor de vulling van de taart gebruikte ik dus rabarber (duh) en vanilleroom.
De hoeveelheid rabarber hangt er vanaf of je hem op voorhand stooft, dan heb je natuurlijk meer nodig. Vorige zomer maakte ik de taarten zonder de rabarber te stoven. Even lekker en lekker crunchy!

Wat?

Na het schillen van twee zakken rabarber kwam ik op ongeveer anderhalve kilo uit. Een dikke kilo gebruikte ik hiervoor in de taart.

4 eieren
40 gram bloem
50 ml melk (ik mengde 30 ml melk met 20 ml room)
10 gram vanillesuiker of een vanillestokje
80-90 gram gewone suiker
Taartdeeg (kant en klaar voor dit easy-peasy projectje)

Hoe?

De rabarber werd geschild en in stukken gesneden.
Er werd een 250 gram suiker onder gemengd en het mocht een poosje 'inwerken'.




















De taartbodem bak je best eventjes op voorhand (20-30 min op 180°C). Hiervoor leg je hem in de vorm, doorprik de bodem met een vork of leg er droge kikkererwten op om te voorkomen dat het deeg rijst.

De vanilleroom:
Je mengt de suiker met de bloem en de vanillesuiker. Indien je kiest voor een vanillestokje laat je de vanillesuiker hier weg.
De eierdooiers worden gescheiden van het eiwit. De dooiers meng je vervolgens met de mengsel van de suiker en bloem. Je klopt dit tot een homogene massa tot het bleek van kleur wordt.










De melk (en room) breng je aan de kook. Indien je kiest voor een vanillestokje doe je het merg van een stokje bij de melk.
Wanneer de melk het kookpunt bereikt heeft haal je de pot van het vuur.
Doe het mengsel van bloem, suiker en eigeel erbij, al roerend en zet het terug op het vuur. Je zal zien dat dit onmiddellijk indikt.

Dan ziet het er dus zo uit (nog iets smeuïger, hier was het al wat afgekoeld)

:



Zeer lekker!

De vanilleroom is klaar. Eenvoudig hé!





Ik stoofde een deel van de rabarber mals, maar dit hoeft dus niet.





Zo alle onderdelen zijn klaar, nu nog samenvoegen.

De vanilleroom op de taartbodem, daar een laagje rabarbermoes op en nog een laagje onverwarmde rabarber. Dat bovenlaagje geeft het dan nog wat 'beet'. Je kan ook afwerken met een crumble, ook heerlijk.


Een 50 à 60 minuten in de oven op 180°C en klaar!






De overschot van de rabarber deed ik bij de compote gemaakt van overschotappels, ook een weggevertje van de mama.
Het aanvankelijke idee was om er nog een rabarbercake van te maken, maar na het verwerken van de halve pompoen lieten mijn bekken en rug dat niet meer toe.






woensdag 14 oktober 2015

Burda 7828 mét lint

Een mooi stofje dat ik in de koopjeshoek bij pindanutjes kocht. Ondertussen uitverkocht, maar wel nog in een gelijkaardige lichtblauwe variant beschikbaar.

Ik kocht het met enige argwaan want digitale prints liggen niet onmiddellijk binnen mijn kledingsmaak. Mijn argwaan blijkt ongegrond want ik vind het resultaat prachtig.

Burda 7828, het behoeft niet veel uitleg. Menige naaiende vrouw maakte er reeds een. Eenvoudig, makkelijk en comfortabel. Het blijft een aanrader. In het verleden maakte ik er reeds twee volgens de handleiding van minadotter, zonder lint. Ondertussen afgewassen werd het tijd voor een nieuwe versie. Deze keer wilde ik er wel een lint aan, dit met het oog op de volgende geboorte en de borstvoeding die ik wil geven, al lukte dat mijn mijn vorige Burda's ook. Niet altijd even comfortabel, maar toch mogelijk.

Zeer blij met het resultaat. Het rode lint - biaslint met franjes- geeft het net dat ietsje extra.

Op een dagje was het geknipt en voor het grootste gedeelte genaaid. Vandaag zette ik de mouwen er nog in en zoomde ik het om. Heel tevreden met het resultaat. Het lint maak ik in het vervolg wat korter want dat ik nu buitenproportioneel lang. Ergens gemist met het knippen?


















vrijdag 9 oktober 2015

Project draak - Halloween in de kleuterklas

Twee weken geleden ontving ik de maandkalender voor de maand oktober voor ons kleutertje. De laatste vrijdag voor de vakantie stond gemarkeerd met een gloeilampje - er staat die dag dus iets gepland. Natuurlijk, Halloween, een dagje vroeger gezien het dit jaar op een zaterdag valt.

De laatste jaren heb ik mijn kop in het zand gestoken voor deze 'nieuwe' feestdag. Niet dat we de andere feestdag uitgebreid vieren, maar die pasten wel al in mijn systeem. Ze werden dus op z'n minst getolereerd :) Ik ben er immers mee opgegroeid. Nu ik zelf kinderen heb zal ik moeten rekening houden met het 'systeem' dat hen wordt meegegeven.
Verkleden behoort niet meer louter toe aan carnaval, ook bij halloween komen de gekke kostuums uit de kast. Hier beginnen ze al vroeg mee, onze kleuter behoort officieel nog tot de peuters en zit in het instapklasje. Geen verplichting hoor, de kinderen 'mogen' verkleed komen. Maar mogen is indirect wel een verplichting hé. Je wil niet dat je kind daar als enige niet-verklede rondloopt. Je wil je kind geen reden geven om anders bekeken te worden. Je wil gewoon dat hij erbij hoort.

Op zich vind ik het niet zo erg, alleen had ik niet veel zin om veel geld uit te geven aan de meest voor de hand liggende verkleedoutfit die je kan terugvinden in de meeste speelgoedwinkels. Al biedt het internet verschillende tutorials voor geweldige pakjes, ik wilde er niet teveel werk in steken, want zo als ik al eerder zei behoort mijn oudste zoon officieel nog altijd tot de peuters. Het -uit het niets-weigeren komt bijgevolg ook nog wel eens voor. Dus nee, dit jaar nog geen pak waarin uren werk steken. Het moest iets eenvoudig zijn. Iets waar ik hem 's morgens snel in krijg en ook iets wat hij snel uit krijgt wanneer het hem niet meer zint (het blijft een risico hé).

Bij meisjesmama vond ik het idee voor een drakencape. Heerlijk eenvoudig. Ik volgde haar aanwijzingen voor het knippen, dit valt het bij Mauro nog redelijk groot. Net zoals zij naaide ik een velcrosluiting onder het kapdeel. Er komen er nog vier in de cape. Aan iedere arm twee, een voor de onderarm en een voor de bovenarm. Zo blijft de cape daar goed hangen en kan er flink gewapperd worden :)

De gekozen stoffen zijn voor de hand liggend. Groene, gele en rode fleece voor de buitenkant. Voor de binnenkant gebruikte ik kussenslopen uit de zeeman, groen, geel, blauw, zwart. Bij gebrek aan een bijpassende stof.

Ik wilde een groene draak met gele stekels. In de cape knipte ik rondingen. Op iedere punt naaide ik nog een gele, platte, stekel.




De stekels voor de rug en de kop verstevigde ik met vlieseline. De meeste blijven rechtop staan.







Ik voegde er ook nog vleugels aan toe, ook verstevigd. Deze moet ik nog met een steekje vastmaken op de schouders, anders vallen ze tegen elkaar aan.





Mijn lockmachine (lewenstein DE 700) deed mooi werk, maar bij het deel waarbij de rugpanden genaaid moesten worden met stekel en vleugels ertussen liet hij me in de steek. Hij had al wat moeite met de rugpanden en een verstevigde stekel, de verstevigde vleugels erbij was écht teveel -tja, acht lagen fleece en twee lagen vlieseline, wat wil je.
Mijn bernina nam het hier netjes over.





Helemaal rond - op het keergat na- wat blijft dat keermoment altijd spannend!




Tevreden met het resultaat!




Het project is nog niet helemaal klaar. Ik wil, zoals gezegd, nog velcrosluitingen ter hoogte van de armen, een groene shirt en broek om er onder aan te doen én een masker met een gele stekel op de neus (ambitieus, benieuwd of het lukt).


Aanvulling na halloween: Het masker is niet gelukt. Ik deed een poging, maar volgens mijn man had het meer weg van een vogel. De cape is wel verder afgeraakt. Hier vind je het afgewerkte project.


Eerlijk, hoewel mijn eerste gedachte niet al te positief was toen ik de nieuwe maandkalender ontving, zal ik de ochtend van Halloween vertederd zijn door mijn peuter-kleuter in zijn schattige pak.

Onbewust blijf ik met dit projectje in het huidige schoolthema, ridders en prinsessen. Na een bezoekje aan het kasteel van Horst hebben ridders geen geheimen meer voor Mauro. Tijd om wat anders te ontdekken...





Nu gaan we van stoere ridder naar gevaarlijke draak!




Imani

Toen La Maison Victor haar meest recente nummer op ons losliet viel de Imani-jurk me meteen op. Dit is echt iets voor mij. Ik heb een gelijk...