Zoeken in deze blog

maandag 25 mei 2015

Kruippakje van Kiind

Zaterdagavond knipte ik nog eens een kruippakje van Kiind uit. Niet lang daarna zat het in elkaar. Zondagochtend nam ik de buitenfoto's, op maandagavond deed hij z'n nieuwe pakje aan. Het zat hem als gegoten. Lekker slapen tussen de wolkjes.







Ik was even vergeten hoe veel ik van dit patroontje hou. Zo eenvoudig en zo snel. Jammer dat het tussen de benen zo snel open piept.




Stof: JNY 
Patroon: Kiind


Ik nam een maat groter dan de maat die hij in confectiekleding heeft. Het zit ruim, net voldoende om nog wat te groeien. 


Yoooo de papa!
Neenee, ik ga nog niet slapen!
Moe.
Er kan weer een speelpakje/pyjama bij in de kast.


Deze maakte ik vorige zomer, voor dezelfde zoon. Ik vond het zo jammer toen het te klein was, een prachtstofje van bij Kersenpitje.


Malik - Marcelleke

Dit weekend spendeerde ik wat tijd met mijn geliefde machientje. Ook de Malik uit La Maison Victor rolde er onderuit. Net op tijd, want diezelfde dag werd het lekker warm. We hopen op een warme zomer zodanig dat dit mooie projectje veel gedragen kan worden!


Ik maakte maat 98, er van overtuigd dat dit nog redelijk ruim zou zitten. De zoon zit immers in een overgang tussen 92 en 98. Het zit toch tamelijk strak. Z'n schattig buikje bolt er mooi in naarvoren :)

Prachtig stofje hé


Met de boze wolf op zijn buik





Stof: Lillestof - superhelden - Kersenpitje
Patroon: LMV - zomer 2015











zondag 24 mei 2015

Full force

Vrijdagnamiddag had ik een paar uurtjes voor mezelf. Gezien ik wat zaakjes moest regelen had ik een dagje verlof genomen. Daar was ik eerlijk gezegd ook een beetje aan toe. Het was mooi weer, de kinderen werkten vlot mee, mijn afspraakjes en plannen verliepen zonder problemen of vertragingen én ik kon daarbij nog een uurtje of drie naaien. Mijn dag zat goed!


Ook zaterdagavond had ik kon ik een uurtje of twee voor mezelf nemen.

Mijn naaimachine en ik, we zaten in een goede flow. Van het één in het ander.

Vanmorgen, nog voor de zon helemaal wakker was had ik deze hoop bij elkaar genaaid:



Aan de wasdraad gaf het dit mooie zicht:

- een gsmlaadstation
- een lange tricot broek voor zoon 2
- een korte tricot broek voor zoon 2 (ottobre)
- kruippak Kiind voor zoon 2
- Malik shirt voor zoon 1 (LMV)
- Joléne-top voor mezelf (LMV)


Voor de middag kon ik nog dit t-shirtje voor nummer 2 maken. Patroontje komt uit een Ottobre zomer 2012. 



Goed bezig, al zeg ik het zelf!

zondag 17 mei 2015

Jumpsuit

Al maanden benijd ik mijn collega om haar comfortabele, losse broeken. Al maanden zeg ik tegen mezelf dat ik me dringend ook zoiets moet naaien. Het kwam er maar niet van. Tot ik de nieuwe La Maison Victor in de bus kreeg. Er staat een mooie jumpsuit in - ook iets wat al maanden op mijn to sew lijstje staat. Het is een mooi patroon, het bevat een comfortabele, lossen broek én een comfortabel, los bovenstuk - ideaal om uitdijende lichaamsdelen te camoufleren. Daarenboven bespaart een outfit uit één stuk me heel wat tijd voor de kledingkast. Geen getwijfel of het topje wel bij de broek of rok past. Ah nee want het is één stuk. Geen getwijfel over welke schoenen er onder kunnen. Of ik nu zin heb in mijn laarzen, sandalen, teenslippers, ballerina's. Ze passen er allemaal onder. Geen slecht gevoel als er weer een kilootje bijgekomen is. As I said: Het zit lekker LOS. Geen afspannende rimpels, nergens. Tof!.

Al deze gedachten gingen door mijn hoofd toen ik het boekje voor de eerste keer doorbladerde. Bijgevolg ging ik er snel mee aan de slag.

Een ding beng ik echter vergeten; ik heb geen rekening gehouden met de soort stof voor de maatbepaling. De jumpsuit in het boekje is van katoen. Ik maakte de mijne uit viscose. Niet gewoon rekbaar, maar echt ultra-rekbaar. Het viel los. - "Dat is toch wat je wou" hoor ik je nu zeggen. - Ja, dat is zo, maar er is een verschil tussen los en vormloos. Ik heb het broekstuk aan de bovenkant wat moeten inkorten. Aan de zijkanten werd gesnoeid en mijn schoudernaad moest met zo'n 5 cm ingenomen worden. De zakken zette ik in de zijnaad. Dat vond ik mooier met deze stof.
Achteraan zette ik er geen rits in, maar werkte ik gewoon met biasband dat ik erop stikte. De verdeling van de rimpels kon zeker beter.

Er moet sowieso nog een ander lint in. Dit was het enige dat ik had. Tekort en totaal niet duurzaam. Eventjes trekken en het lint vermenigvuldigd zich. Misschien heeft het er iets mee te maken dat het even oud is als ikzelf...






De gelijkenis met de Josie Jumpsuit is ver te zoeken, maar het resultaat kan er nog mee door. Het zit comfortabel - ook iets wat ik wou - dus ik draag hem!

Voor de volgende poging heb ik nog een mooi katoentje liggen.

















zaterdag 16 mei 2015

Speurneuzenzakje

Vandaag begon ik heel impulsief aan het speurneuzenzakje van Sanne en Riet.
Het staat al sinds pasen op mijn to-sew lijstje. Ik had er zelfs al lange tijd geleden de stofjes voor uitgekozen.


Het canvas Kokka stofje is perfect hiervoor. Het heeft voor mij een link met de natuur, de bijtjes, het is kleurrijk, stoer en speels.

Ik vind het Kokkastofje zo mooi dat ik het onderstuk van het voorpand verlaagd heb. Anders werd het teveel bedekt...





Het werd tijd, dit zakje. Sinds een paar weken heeft hij een nieuwe hobby: stenen verzamelen. Onwillekeurig en alles behalve selectief raapt hij al op wat hem in het oog springt. Ik wil geen gemene mama zijn en zijn gevonden schatten niet onmiddellijk wegkeilen, dus ik neem de stenen - na zijn overtuigende vraag - in bewaring. In mijn handtas. Niet zo proper. Ook niet leuk trouwens - op de trein moet ik er garantie eerst een aantal keien, of een deel grint uithalen vooraleer ik mijn abonnement kan tevoorschijn toveren. Vreemde blikken gegarandeerd.  

Het werd tijd om hier iets aan te doen. Vanaf nu kan hij zijn stenen en andere hobby's zelf transporteren.





Het duurde tot het einde van het project vooraleer ik door had wat er met de langste band ging gebeuren. Blijkbaar kan hij gewoon geknoopt worden. Om het middel, of over de schouder, vrije keuze. Het is alleszins lang genoeg. De lussen op het achterpand kunnen gebruikt worden om een broeksriem door te schuiven. Ik draag geen riem, het zal dus die van papa worden :)



vrijdag 15 mei 2015

Lisette en Poulette

Begin deze week kreeg ik onderstaande bericht in mijn newsfeed van facebook:


Zelf hebben we al drie kippen. Vorig jaar kregen ze een plekje in onze tuin. Niet uit dierenliefde, maar uit praktische overwegingen. De pampers van de kleintjes namen al zo'n groot aandeel van onze vuilzakken in dat we zochten naar een manier om deze kost te drukken. Naast de compostbak haalden we een aantal kippen in huis als alternatief afvalverwerkingssysteem. 
Eerlijk, ik heb enkele maanden aan onze gevederde huisdieren moeten wennen. Ik heb weinig 'connectie' met vogels. In tegenstelling tot katten, honden, koeien, geiten, hamsters en zelfs ratten heb ik niet de neiging om deze diersoort te benaderen, laat staan hen aan te raken. 

Ondertussen zijn we een jaar verder en heb ik deze onwennigheid ten opzichte van onze kippen volledig overwonnen. We zijn goede vriendinnetjes geworden ;p Af en toe pak ik ze op om ze te laten aaien door de jongste - hij gaat dan door het dolle heen-, of om hen terug in hun ren te plaatsen nadat ze vrije uitloop in de tuin kregen. Voordat ik ze dan terug zet krijgen ze een lieve aai op hun borst of in hun nek... Deze evolutie heeft een dik half jaar geduurd. 

Onze kippen heb ik aanvaard. Ik zie mezelf nog altijd niet als een grote kippenliefhebber. Juist daarom was ik verbaasd over mijn eigen reactie bij het lezen van bovenstaand facebookbericht. Zonder nadenken opende ik mijn mail en reserveerde ik twee kipjes. Toen ik de melding kreeg dat de kippen de deur goed uitgingen maar dat de hanen een probleem vormden reserveerde ik me nog een haan. 
'Een haan?!' Dacht ik achteraf. 'Hoe heb ik me dat laten aansmeren?' Kippen ok, daar heb ik vrede mee gesloten, maar die mannelijke variant lijkt me nog steeds onvoorspelbaar en gevaarlijk ;) 
Over een jaar denk ik daar waarschijnlijk weer anders over. 

We namen ze mee in twee kartonnen dozen - man en vrouwen gescheiden. Ze hielden zich stil in de auto. Heel wat anders dan toen we onze reeds gehuisveste kippen vorig jaar gingen halen.






De eerste kennismaking ging goed. Johnny de haan trachtte zijn nieuwe harem van het eerste moment de domineren. Onze kipjes laten zich gelukkig niet doen :)




De nieuwe kipjes, vanaf heden Lisette en Poulette genoemd bleven er nogal bedeesd bijzitten. Nu ze samen met de andere in de ren zaten viel hun armtierige uitzicht eens zo hard op. Ondanks hun roestbruine veren lijken ze bijna wit. Ze zijn bleek. Kale plekken op hun romp en nek, onbevederde pennen, bleke kop, bijna witte kam, ... Echt zielig. Te bedenken dat ik soms medelijden had met onze eigen kippen - die een paradijselijk grote ren hebben, eten à volonté, etc. Aan die gedachte wil ik geen emoties meer verspillen. Wie weet wat voor een leven hebben Poulette en Lisette tot nu toe gehad. 
Hopelijk passen ze zich goed aan en gaan ze nog een leuk leventje tegemoed.

Johnny ziet er trouwens erg goed uit. Een beetje klein, maar misschien is hij gewoon nog jong.

Voor de geïnteresseerden: deze oranisatie ligt aan de basis van het tweede leven voor kippetjes uit het verrijktekooisysteem.






maandag 11 mei 2015

Zomerkledij

Al wat drukke naaidagen achter de rug. Ik maakte voor het petekindje van een collega wat slabben, finishte mijn eerste jumpsuit, maakte een playsuit en zorgde voor wat zomerse kledij voor de zoontjes.

Hierbij de eerste lading:

Het warme weer van de laatste dagen schreeuwt om korte broeken, rokken, shirts en marcellekes.
Hoewel ik al in februari opgelijst had wat mijn bengels nog nodig hadden in hun kleerkast bleven hun zomeroutfits quasi onbeperkt. Goed, zoon nummer 1 heeft nog tal van shorts en t-shirts van vorig jaar. Daarvoor diende ik niet dringend aan de slag. Zoon nummer 2 daarentegen zit qua mode nog altijd in wintermodus. DRINGEND tijd om daar iets aan te doen!

Eerder schreef ik al over mijn verliefdheid op de tijgerprint die ik bij Kleintje kocht. Omdat ik toen niet kon kiezen kocht ik de stof in twee kleuren. Deze keer wilde ik van de muntkleur een t-shirt voor nummer 2 maken...




Dit is anders uitgedraaid. Om de een of andere reden draaide maat 80 in maat 92 uit. Dju!
Tja, gelukkig is er nog de eerstgeborene. Er is toch iemand mee gebaat. Ik denk dat ik het patroontje nog eens opnieuw moet overnemen én goed moet letten op welke lijnen ik overneem ;)

Ik maakte voor vandaag een short. Noodzakelijk wegens het niet bezitten in maat 80 en natuurlijk ook noodzakelijk vanwege de voorspelde 26°C.


Uiltjes van het stoffenspektakel


Dit paste wel, een derdehandse blauwe t-shirt paste er beter op dan de net gemaakte shirt. Nee het was niet de bedoeling om samen te passen. Maar door het gebrek aan passende t-shirts zou de kans groot zijn dat ze toch gecombineerd worden.


Toch zo'n prachtig, zomers printje


Geen geslaagde combo, I know ;)

donderdag 7 mei 2015

Zoon nummer 2 in een nieuw jasje

Vandaag liep ik tijdens mijn middagpauze door de Diestsestraat in Leuven. Eigenlijk ging ik snel-snel wat fruit kopen, want het was al veel te lang geleden dat ik mijn tanden nog eens in een zoete vitaminebom had gezet. Op de terugweg kon ik de lokroep van het gezellige stoffenwinkeltje, Lanalotta, niet weerstaan. Ik had groene bias nodig, dat was mijn excuus. Binnen was het een en al bedrijvigheid. Een aantal vrouwen namen deel aan een workshop voor een burda 7828. Ik nam lekker mijn tijd om nog wat door de rekken te neuzen en trakteerde mezelf bijkomstig op de nieuwe Ottobre. 

Bij het afrekenen kwam op de een of andere manier mijn naam ter sprake. 
De verkoopster keek mij aan: ...?

                   - "Ja", zei ik," ik heb hier weleens via de webshop besteld." Ik zocht naar een verklaring                                                             voor mijn naamsbekendheid
                   - "Heb jij niet meegedaan met een giveaway van ons?"
                   - "Die van dat jasje" zeiden we beide ongeveer gelijk.

                                                        ...

                   - "Jij hebt dat gewonnen." kondigde ze aan.
                   - "Wat?! Echt?! Whaaaaaaa!!"  Een vreugdesprongetje vergezelde mijn enthousiaste kreet.


Ik was totaal verrast. Bijgevolg heb ik eventjes de workshoppende dames wakker geroepen. De andere verkoopster schrok haar een ongeluk. 
Met het schaamrood op de wangen over deze ongecontroleerde reactie stamelde ik dat ik er net nog aan gedacht had, en dat ik niet wist wie de winnaar was. Ik ben er nooit naar gaan kijken.

Door de commotie vergat ik zelfs mijn portefeuille op de toonbank.


Het was zo. Bij het voorbijlopen aan de winkel kwam het jasje in mijn gedachten. Maar die vervloog toen ik besloot dat ik nooit eens wat win. 


Het mag duidelijk zijn dat dit een totale verrassing was. Het heeft mijn dag goed gemaakt. Zelfs mijn man vond me bij thuiskomst extreem blij. 

De oproep

Prachtig jasje, toch? Het past nog niet, maar daar is hij tegen volgend jaar zeker ingegroeid. 











Nogmaals bedankt Lanalotta!

maandag 4 mei 2015

Verwennerij voor de mezelf

De eerste blog van mei zet ik goed in. Ik maakte (en kreeg) wat tijd voor mezelf en fabriceerde een kleedje. Eentje voor de zomer. Eentje met blote schouders.

Een blinde rits vind ik altijd spannend, maar wonderwel lukte het van de eerste keer. Blind én het sluit mooi aan op de naad bovenaan! En dit van de eerste keer, een unicum!


Het stofje van soft cactus had ik al een tijdje liggen. Het ideetje om er de retrojurk van Femma van te maken heerste ook al een hele tijd.


Ik hou niet van gesloten kleedjes. Vooraan bedoel ik daarmee. Ik ben niet gezegend met een grote boezem dus decolletés kan ik wel aan. Krijg nu geen verkeerd idee, ik hou ook niet van grote decolletés. Sommige dingen behoren tot de privé-sfeer hé. Het kleedje in het Femma boek sluit nogal hoog op de borst, dus maakte ik het wat lager, net zoals ik vorige zomer bij de June dress deed.















Dit wil ik niet part n°2

De eigen mening van mijn oudste zoon ontwikkelt zich in sneltreinvaart. Nog geen twee weken geleden blogde ik over het eerste zelfmaakmaakse...